Neem contact op
Bedankt voor uw bericht! telons meer over uw wensen. Ons deskundige team neemt binnen 24 uur contact met u op.
Neem contact op
Bedankt voor uw bericht! telons meer over uw wensen. Ons deskundige team neemt binnen 24 uur contact met u op.
Polyester is een van de meest gebruikte synthetische vezels ter wereld en staat bekend om zijn duurzaamheid, veelzijdigheid en betaalbaarheid. Het is het basismateriaal voor een breed scala aan producten, van kleding (zoals shirts en sportkleding) en woningtextiel (zoals gordijnen en beddengoed) tot industriële toepassingen zoals touwen en zeilen. Als het echter om brandveiligheid gaat, is niet alle polyester hetzelfde.
Vanwege de brede toepassing is het cruciaal om de brandveiligheid ervan te begrijpen. We moeten eerst een kernpunt verduidelijken: hebben we het over "Normaal polyester (niet-brandvertragend polyester)" of "vlamvertragend polyester (Vlamvertragend PET)"? Deze twee materialen verschillentelin hun brandveiligheidsclassificaties; de eerste is brandbaar, de tweede is vlamvertragend.
Normaal polyester (PET) is op zichzelf brandbaar en is een "smelt-brandbaar" materiaal. Vlamvertragend polyester daarentegen bereikt zijn zelfdovende eigenschappen door technische modificatie. Dit artikel gebruikt wetenschappelijke meetmethoden om de essentiële verschillen tussen deze twee soorten polyester te beschrijven.

Non-FR polyester (PET) is een thermoplastische synthetische vezel die ontstaat door polycondensatie van tereftaalzuur (TPA) en ethyleenglycol (EG). Het heeft geen natuurlijke vlamvertragende eigenschappen en wordt geclassificeerd als een brandbare vezel. Het ontbrandingspunt ligt ongeveertelde 485 en 560 °C en het zelfontbrandingspunt rond de 630 °C.
De brandkarakteristiek van niet-brandvertragend polyester is "smelt-verbranding". Bij blootstelling aan vuur zal het eerst zacht worden, smelten, krimpen en druppelen. Deze hete, gesmolten druppels kunnen secundaire ontsteking veroorzaken als ze op andere brandbare materialen vallen, of ernstige brandwonden veroorzaken. Nadat de vlambron is verwijderd, zal het materiaal doorgaans nog even blijven branden voordat het dooft; het is niet zelfdovend.
De Limiting Oxygen Index (LOI) is een van de meest gebruikte en intuïtieve wetenschappelijke maatstaven om de brandprestaties van een materiaal te beoordelen. Zie het als een "brandveiligheidsscore": hoe hoger de score, hoe veiliger het materiaal.
De rol van LOI is heel eenvoudig: het telons hoe “afhankelijk” een materiaal is van zuurstof om te branden.
We weten allemaal dat vuur zuurstof nodig heeft. De lucht die we inademen bevat ongeveer 21% zuurstof. Deze 21% is het 'voldoende' cijfer.
Het LOI-nummer (of “score”) vertegenwoordigt: “Het minimale percentage zuurstof dat een materiaal nodig heeft om te ontbranden en te blijven branden.”
Als we deze score vergelijken met 21% (de zuurstof in de lucht), wordt de betekenis ervan glashelder:
Op basis van deze norm, niet-FR polyester (PET) heeft een LOI van ongeveer 20% tot 21%.
Dit nummer classificeert het duidelijk als een brandbare vezelsOmdat de hoeveelheid zuurstof die nodig is om de verbranding in stand te houden gelijk is aan (of zelfs lager is dan) het zuurstofgehalte in de lucht, kan het continu in de lucht branden.
Wanneer niet-FR polyester brandt, vertoont het de volgende typische eigenschappen, dietelverschillen van natuurlijke vezels zoals katoen. Wat betreft de vraag of katoenen stof brandbaar is, kunt u lezen: Is katoen brandwerend? De waarheid over de brandvertragende werking van katoen onthuld.
| Eigendom | Gedrag |
|---|---|
| Brandende toestand | Smelt en druppelt, vergezeld van zwarte rook |
| Vlamkleur | Geel met een blauwe rand |
| Geur | Aromatische geur (vergelijkbaar met verbrand plastic) |
| Residu | Zwarte, harde, kraalachtige klonten (gecarboniseerde druppels) |
| Zelfdovend eigendom | Niet zelfdovend (blijft kort branden nadat de vlam is verwijderd) |
Wanneer we niet-FR polyester vergelijken met vlamvertragend polyester en andere veel voorkomende vezels, wordt de brandbaarheidsclassificatie duidelijk:
| Materiaal | LOI % | Ontvlambaarheidsclassificatie | Brandgedrag |
|---|---|---|---|
| Katoen | 17–18 | Ontvlambaar | Brandt snel, smelt/druppelt niet, grijswitte rook |
| Niet-vlamvertragend polyester (PET) | 20–21 | Ontvlambaar | Smelt en druppelt, zwarte rook |
| Acryl (niet-gemodificeerd) | 18-20 | Zeer ontvlambaar | Heldere vlam, brandt snel |
| FR Viscose | 26–30 | Vlamvertragend | Zelfdovend wanneer de vlam wordt verwijderd |
| Aramide | ≥ 28–30 | Vlamvertragend | Smelt of druipt niet, dooft vanzelf |
| FR-polyester (FR-PET) | ≥ 28–35+ | Vlamvertragend / Zelfdovend | Geen gesmolten druppels, dooft wanneer de vlam wordt verwijderd |
Om brandbaar, niet-brandvertragend polyester (LOI 20-21%) om te zetten in vlamvertragend polyester (LOI > 28%), zijn specifieke technische behandelingen nodig. Er zijn twee hoofdmethoden:
Dit is een techniek waarbij vlamvertragers (bijvoorbeeld op basis van fosfor of halogeen) aan het oppervlak van de afgewerkte stof worden 'toegevoegd' door middel van onderdompeling, coating of harsbinding.
Ook bekend als oplossingsverven of copolymerisatiemodificatie. Dit houdt in dat vlamvertragende monomeren (zoals fosfor- of stikstofverbindingen, bijvoorbeeld DOPO, CP) tijdens de polymerisatiefase (voor het spinnen) in de moleculaire keten van het polyester worden geïntroduceerd.
Op basis van bovenstaande analyse is de conclusie over de brandprestaties van polyester duidelijk:
Wilt u de verschillen in brandbaarheid, vlamvertragende classificaties en LOI (Limiting Oxygen Index) tussen verschillende vezels begrijpen? We hebben een lijst met gerelateerde vakartikelen samengesteld om u te helpen snel te bepalen of een materiaal veilig en geschikt is voor gebruik als vlamvertragende stof. Klik op de onderstaande link om deze snel te bekijken:
A: De chemische structuur van non-FR polyester (PET) wordt gevormd door de polymerisatie van TPA en EG, en de moleculaire keten bevat veel esterbindingen. Deze structuur vereist relatief weinig warmte en zuurstof om te ontbinden en te verbranden. De LOI van 20-21% betekent dat de zuurstof die nodig is om de verbranding in stand te houden gelijk is aan of lager is dan het zuurstofgehalte van 21% in de lucht. Daarom wordt het geclassificeerd als een brandbare vezel (geschikt voor verbranding in de lucht).
A: Er zijn twee grote gevaren: 1. Het veroorzaken van secundaire branden: Hete, gesmolten druppels die op andere brandbare voorwerpen vallen, zoals tapijten, papier of banken, kunnen deze snel doen ontbranden, waardoor het vuur zich verspreidt. 2. Het veroorzaken van ernstige brandwonden: Als polyesterkleding vlam vat, blijven de gesmolten vezels aan de huid plakken. Hierdoor kunnen diepe, ernstige brandwonden ontstaan die moeilijk te genezen zijn.
A: "Inherent FR" of "Permanent FR" ( IV ) polyester verwijst naar een vezel waarbij het vlamvertragende "gen" (zoals een fosformonomeer) tijdens de productiefase (polymerisatie) via chemische copolymerisatie in de moleculaire keten van het polymeer is geïntegreerd. Hierdoor maakt de vlamvertragende eigenschap deel uit van de moleculaire structuur van de vezel, en niet van een topische coating. De vlamvertragende eigenschappen zijn daarom permanent en zullen niet afnemen of falen, ongeacht hoe vaak de vezel wordt gewassen.