Neem contact op
Bedankt voor uw bericht! telons meer over uw wensen. Ons deskundige team neemt binnen 24 uur contact met u op.
Neem contact op
Bedankt voor uw bericht! telons meer over uw wensen. Ons deskundige team neemt binnen 24 uur contact met u op.
Spandex (ook bekend als elastaan of lycra) staat bekend om zijn ongeëvenaarde elasticiteit en comfort, waardoor het veel wordt gebruikt in sportkleding, medisch textiel en woningtextiel. Maar is deze hoogwaardige vezel brandveilig? Brandt het of dooft het vanzelf? Dit artikel analyseert de chemische eigenschappen van spandex, de ontvlambaarheidsclassificatie (LOI), de drie belangrijkste technische toepassingen van vlamvertragende spandex en testnormen grondig. Zo krijgt u een volledig inzicht in de toepassingswaarde en veiligheidsvoordelen van vlamvertragende spandex.
Ja, Spandex is een zeer brandbare, zeer elastische synthetische vezel.
Chemisch gezien is spandex (elastaan) een polyurethaanvezel. Door de moleculaire structuur, die rijk is aan koolstof-waterstofverbindingen, ontbindt het gemakkelijk bij verhitting en komen er brandbare gassen vrij. Bij blootstelling aan een open vlam zal spandex snel opkrullen, smelten, verbranden en gepaard gaan met zwarte rook en gesmolten druppels. Deze druppels kunnen andere materialen doen ontbranden en ernstige secundaire brandwonden op de huid veroorzaken. Bovendien ontleedt brandend polyurethaan onder vorming van giftige gassen, zoals isocyanaten, en heeft het een scherpe, scherpe geur.

De fundamentele reden voor de brandbaarheid van Spandex ligt in de chemische structuur van polyurethaan. Deze stof heeft een hoog koolwaterstofgehalte en een lage thermische ontledingstemperatuur.
Spandex bestaat voornamelijk uit zacht polyether of polyesterpolyurethaan. Deze structuur heeft twee belangrijke zwakke punten wat betreft brandwerendheid:
Het specifieke gedrag van Spandex bij verbranding verschilt aanzienlijk van andere vezels:
| Eigendom | Spandex (Polyurethaan) Verbrandingsgedrag |
|---|---|
| Ontstekingsmoeilijkheden | Gemakkelijk te ontsteken |
| Brandsnelheid | Snel |
| Vlamkleur | Felgele vlam |
| Brandend residu | Gesmolten zwarte kralen |
| Geur | Scherp, bijtend (giftige dampen) |
De beperkende zuurstofindex (LOI) van spandex bedraagttel18%–20%, waardoor het materiaal als zeer ontvlambaar wordt beschouwd.
De LOI (Limiting Oxygen Index) is de belangrijkste maatstaf voor de ontvlambaarheid van een materiaal. Het geeft de minimale zuurstofconcentratie weer die nodig is om de verbranding in stand te houden. Omdat de zuurstofconcentratie in de lucht ongeveer 21% bedraagt, zal elk materiaal met een LOI onder de 21% in de lucht blijven branden nadat het is ontstoken.
De LOI van Spandex ligt ruim onder de veiligheidsdrempel van 21%. Dit betekent dat het materiaal in de lucht zelfstandig kan ontbranden en niet zelfdovend is.
Vergeleken met gewone textielvezels is de brandbaarheid van spandex hoog. U kunt op de verschillende vezels in de onderstaande tabel klikken om gedetailleerde informatie te bekijken over hun brandwerende of vlamvertragende eigenschappen:
| Vezeltype | LOI (Limiting Oxygen Index) | Ontvlambaarheidsklasse |
|---|---|---|
| Spandex (Polyurethaan) | 18–20% | Ontvlambaar |
| Katoen | 18% | Ontvlambaar |
| Polyester | 20–22% | Brandbaar |
| Nylon | 20–22% | Brandbaar |
| Acryl | 18.5% | Zeer brandbaar |
| Fr polyester | ≥28% | Vlamvertragend |
| Modacryl | 28–32% | Vlamvertragend |
| Aramide | 28–30% | Vlamvertragend / Zelfdovend |
| Glasvezel | >100% | Niet-brandbaar |
Omdat spandex van nature brandbaar is, moet het een chemische modificatie of afwerking ondergaan om brandvertragende eigenschappen te verkrijgen. Deze technologieën zijn voornamelijk gebaseerd op drie mechanismen: verdunning in de gasfase, isolatie van de koolstoflaag en het vangen van vrije radicalen. Commercieel verkrijgbare FR Spandex wordt voornamelijk geproduceerd via de volgende drie routes:
Dit is de meest geavanceerde en stabiele methode. Tijdens de polymerisatiefase van spandex worden vlamvertragende monomeren (zoals DOPO-derivaten of fosfaatpolyolen) die fosfor, stikstof of silicium bevatten, toegevoegd, waardoor de vlamvertragende elementen een permanent onderdeel van de moleculaire keten worden. Dit is de kerntechnologie achter Begoodtex FR Spandex, die permanente, wasbestendige veiligheid garandeert. Lees meer over onze Inherent FR Spandex-stof.
Hierbij worden vlamvertragende poeders of vloeistoffen (zoals fosfor, stikstof of vlamvertragende middelen) fysiek toegevoegd aan de Spandex-spinoplossing of het polymeersysteem.
Hierbij wordt een vlamvertragende coating of impregneerlaag aangebracht op het oppervlak van de afgewerkte spandexvezel of spandexhoudende stof (zoals een poly-spandexmengsel). Veelgebruikte systemen zijn fosfor-stikstof (PN) afwerkingen (bijv. Pyrovatex, Proban) of siliconencoatings.
Bij brandbaarheidstesten wordt vooral gekeken naar de brandsnelheid, de zelfdovendheidstijd, het smelt-/druipgedrag en de massaverliessnelheid. Om te bepalen of de stof voldoet aan specifieke veiligheidsnormen. Verschillende toepassingen komen overeen met verschillende testnormen:
De kernwaarde van Spandex ligt in de hoge elasticiteit (5 tot 8 keer de oorspronkelijke lengte) en het uitstekende herstelvermogen. Het wordt zelden alleen gebruikt. In plaats daarvan wordt het als functioneel bestanddeel (meestal 2%-25%) gemengd met vezels zoals katoen, polyester en nylon, en vindt het brede toepassing in kleding, huishoudtextiel en industriële toepassingen.
Spandex is inderdaad een brandbare vezel (LOI 18%–20%), maar dankzij duurzame brandvertragende technologieën (vooral co-polymerisatie of hoogwaardige afwerking) kan het brandveilig zijn en toch zijn elasticiteit behouden.
In een tijdperk waarin textielveiligheid steeds belangrijker wordt, kunnen bedrijven kiezen uit verschillende vlamvertragende oplossingen, afhankelijk van de toepassing. Voor industriële beschermende kleding is een inherent vlamvertragende spandex gemengd met vlamvertragend katoen/aramide de beste keuze. Voor woningtextiel is een duurzame vlamvertragende coating die voldoet aan de NFPA 701-norm vereist. Vlamvertragende spandex wordt de ideale keuze om comfort en veiligheid te combineren.
Wilt u de verschillen in brandbaarheid, vlamvertragende classificaties en LOI (Limiting Oxygen Index) tussen verschillende vezels begrijpen? We hebben een lijst met gerelateerde vakartikelen samengesteld om u te helpen snel te bepalen of een materiaal veilig en geschikt is voor gebruik als vlamvertragende stof. Klik op de onderstaande link om deze snel te bekijken:
A: Het spandexgehalte in sportkleding is doorgaans laag (bijv. 5-20%) en wordt gemengd met primaire vezels zoals polyester (LOI 20-22) of nylon (LOI 2Two-22). Deze hoofdvezels hebben een iets hogere zuurstofindex, wat de algehele ontvlambaarheid van de stof helpt verminderen. Bovendien is sportkleding bedoeld voor dagelijks gebruik en wordt het doorgaans niet blootgesteld aan open vuur, waardoor het meestal niet nodig is om brandvertragend te zijn.
A: Hoogwaardige vlamvertragende behandelingen (vooral de inherent vlamvertragende behandelingen) hebben een minimale impact op de elasticiteit. Moderne PN-afwerkingssystemen werken bovendien alleen op het vezeloppervlak en kunnen de oorspronkelijke rekbaarheid en het ademend vermogen van de stof effectief behouden. Sommige afwerkingsprocessen kunnen bijvoorbeeld zelfs na 50 wasbeurten meer dan 90% van de oorspronkelijke elasticiteit behouden.
A: Inherent vlamvertragende spandex (ook bekend als copolymeergemodificeerd) wordt gecreëerd tijdens de polymerisatiefase (het spinnen) door vlamvertragende monomeren (die fosfor, stikstof, enz. bevatten) chemisch te binden aan de moleculaire keten van de vezel. De vlamvertragende eigenschappen zijn permanent, migreren niet en wassen niet uit en zijn bestand tegen meer dan 50 wasbeurten. De LOI kan oplopen tot 28-30%, wat het de meest performante vlamvertragende spandex maakt.
A: Dit is een klassieke, hoogwaardige oplossing voor industriële beschermende kleding. Een stofmix van bijvoorbeeld "97% vlamvertragend katoen + 3% vlamvertragende spandex" is afhankelijk van het vlamvertragende katoen om te voldoen aan industriële beschermingsnormen (zoals EN ISO 11612), terwijl de vlamvertragende spandex zorgt voor de nodige elasticiteit, wat het comfort en de bewegingsvrijheid van het beschermende kledingstuk aanzienlijk verbetert.