Testnormen voor vlamvertragende stoffen in de Europese Unie, de Verenigde Staten en China

Wat is vlamvertragende stof?

Vlamvertragende stof Dit is een type textiel dat met speciale productietechnieken is behandeld om de verspreiding van vlammen effectief te voorkomen. Na de vlamvertragende behandeling zal de stof niet branden wanneer deze aan een vuurbron wordt blootgesteld. In plaats daarvan vermindert de behandeling de ontvlambaarheid van de stof, vertraagt ​​de verspreiding van vlammen en voorkomt grootschalige verbranding. Zodra de stof uit de buurt van de vlam is, dooft deze snel vanzelf en blijft niet nabranden of smeulen. De stof is bovendien zeer duurzaam en kan regelmatig gewassen worden.

Brandvertragende normen in de Verenigde Staten

1. CA-117 is een veelgebruikte brandbaarheidsnorm voor textiel in de Verenigde Staten. Deze norm vereist geen waterbestendigheidstest en is van toepassing op de meeste textielproducten die naar de Verenigde Staten worden geëxporteerd.

2. CS-191 is een algemene norm voor de brandbaarheid van beschermende kleding in de Verenigde Staten, waarbij de nadruk ligt op langdurige vlamwerendheid en draagcomfort. De verwerkingstechniek is doorgaans een twee- of meerstaps synthetische methode, die een hoge technische waarde en toegevoegde waarde heeft.

3. NFPA-701 en NFPA-703 zijn brandveiligheidsnormen die zijn gepubliceerd door de National Fire Protection Association in de Verenigde Staten. Ze zijn van toepassing op hangende stoffen zoals gordijnen in openbare ruimten die geen waterdichtheid vereisen. De tests vereisen ook fysieke en chemische indicatoren, zoals geabsorbeerd vocht en de tastzin.

4. TB-603, ook bekend als BHFTI CTB-603, is sinds 1 januari 2005 landelijk ingevoerd in de Verenigde Staten. Het wordt voornamelijk gebruikt voor beddengoedproducten zoals matrassen. De testmethode omvat het meten van de warmteafgifte met behulp van een grootschalige testmethode op een complete matras.

5. NFPA 261.94 is van toepassing op sterke stoffen die worden gebruikt voor meubelbekleding, waaronder banken.

6. FAR25-83 is de brandwerendheidsnorm die vereist is voor interieurstoffen van vliegtuigen.

EU-normen voor brandvertragende stoffen

De normen voor het testen van de brandvertragendheid van beschermende kleding in de Europese Unie worden voornamelijk vastgesteld door het Europees Comité voor Normalisatie (CEN/TC). De huidige normen omvatten EN ISO 11611:2007, EN ISO 11612:2008 en EN ISO 14116:2008/AC:2009.

EN ISO 11611:2007 – Beschermende kleding voor laswerkzaamheden en soortgelijke processen

De testen worden uitgevoerd volgens de ISO 15025:2000-norm, die twee testmethoden omvat: oppervlakteontsteking en verticale ontsteking. Afhankelijk van het materiaaltype kan voor de test één of beide methoden worden gekozen. Voor de oppervlakteontstekingstest moet het materiaal aan de volgende eisen voldoen:

1. Na ontsteking is het voor geen enkel testexemplaar toegestaan ​​om de rand of de bovenkant te ontsteken.

2. Er mogen geen gaten ontstaan ​​in de testmonsters na verbranding.

3. Na ontsteking zijn er geen brandende druppels of gesmolten resten toegestaan ​​op de testmonsters.

4. De gemiddelde nagloedduur moet minder dan of gelijk aan 2 seconden zijn.

5. De gemiddelde nagloedduur moet minder dan of gelijk aan 2 seconden zijn.

EN ISO 11611 classificeert brandvertragende veiligheidsniveaus in klasse 1 en klasse 2, met dezelfde technische specificaties voor beide niveaus. Het materiaal moet voldoen aan de eisen voor oppervlakte- en bodemontsteking zoals hierboven vermeld. De EN ISO 11612-norm sluit aan bij de brandvertragende prestatie-eisen van EN 11611, maar classificeert geen veiligheidsniveaus.

Chinese normen voor brandvertragende materialen

China hanteert normen voor brandvertragende kleding voor brandweerlieden en lassers. Deze normen worden uitgegeven door de AQSIQ en SAC. De norm voor brandweerkleding is GB 8965.1-2009.

GB 8965-1:2009 – B-niveau

De brandvertragendheidstest wordt uitgevoerd volgens de GB/T 5455-1997-norm, waarbij gebruik wordt gemaakt van de verticale vlamtestmethode. De B-norm vereist het volgende:

– Navlamduur ≤ 2 seconden

– Nagloedduur ≤ 2 seconden

– Beschadiging lengte ≤ 100 mm

- Smeltende druppels zijn niet toegestaan.